|
Pólitísk
umræða á Íslandi í dag er galin. Snargalin. Umræðan snýst um eitthvað sem
skiptir almenning engu máli. Viljum við ekki ræða hver sé framtíð Íslands? Er
þetta ekki aðalspurningin sem brennur á allra vörum? Hvaða rugl er eiginlega í
gangi? Ég hélt að þau mistök sem gerð hafa verið, af svo mörgum, í gegnum árin
væru flestum ljós. Ég hélt líka að það væri einhugur meðal þjóðarinnar að læra
af þeim. En umræðan núna er snargalin og í engum takti við þau RISAverkefni sem
eru framundan.
Þegar
ég tala um snargalna umræðu þá er ég að vísa til styrkjamálsins svokallaða sem
hefur einangrast við Sjálfstæðisflokkinn. Þó má segja að ekki sé eðlismunur sé á þeim styrkveitingum og
styrkveitingum og lánum Samfylkingar svo dæmi séu nefnd. Sjálfstæðismenn hafa
harðlega gagnrýnt viðtöku styrkjanna og endurgreitt þá. Nýr formaður hefur sýnt
styrk sinn með því að ganga fram af meiri skörungsskap í þessu máli en fyrri
forystu hefði verið trúandi til. Þetta mál er ömurlegt og með öllu óþolandi. EN
það er á ekki að vera aðalmálið í kosningunum. Aðalmálið hlýtur að vera; HVERNIG ætla stjórnmálaflokkarnir í landinu
að leysa þann vanda sem við búum við? Tek hér nokkur dæmi um mál sem vert væri að ræða, en eru ekki rædd:
- Gjaldmiðillinn.
Hann er ónýtur til lengri tíma litið. Hvað á að taka við? Hvernig ætla
flokkarnir sér að halda genginu stöðugu, þannig að vísitalan verði ekki hærri
en 150-160 í lok árs? Gjaldeyrishöftin eru ekki að virka. Hvaða stefnu hafa
flokkarnir hér?
(Umsókn um aðild að ESB leysir ekki
þennan vanda). Hvernig verður málum svo fyrirkomið að hér verði vextir ekki
hærri en 5-7% í lok árs?
- Peningamálastjórnun.
Hvernig ætla flokkarnir sér að ná tökum á verðbólgu þannig að hún verði ekki
hærri en 4-5% í lok árs 2009?
- Atvinna
fyrir Íslendinga. Atvinnuleysi er í hæstu hæðum.
Hvernig, endurtek; hvernig á að skapa störfin? Sjálfstæðismenn hafa bent á að
skapa megi um 20.000 ný störf, með m.a. uppbyggingu orkufreks iðnaðar. VG hafa
efni á því að sniðganga slíkar lausnir.
- Afdrif
fyrirtækja. Hver á að vera pólitíska línan sem
bankarnir eiga að fylgja við ákvörðun um hver fái lán og hver verði sett í
þrot. (Dæmið af Pennanum, þar sem ríkið stundar kennitöluflakk og fer í
samkeppni við einkageirann.... er þetta það sem koma skal?)
- Rekstur
ríkissjóðs. Er nú með um 170 ma halla. Hvernig
á að stoppa í þetta gat? (Skattahækkanir duga hvergi nálægt því til). Hvar og
hvernig á að skera niður?
- Skuldir
heimilanna. Hvernig á að vinda ofan af þessu
óréttlæti og gera fólkinu í landinu kleyft að búa áfram á Íslandi ?
Ég
óska eftir því að kosningabaráttan fari
að að snúast um alvöru mál, sem eru þessi mál. Ekki bara innantóma frasa sem
segja ekkert nema að „stefnt sé að“ og „kanna eigi möguleika á“. Mér sýnist andstæðingar Sjálfstæðisflokksins
vera hæstánægðir með að ræða EKKI um lausnir. Það hentar þeim vel því þeir hafa
engar lausnir.
Beitum
skynsemi og skoðum hvaða lausnir boðið er upp á.
Sigurður
Örn Ágústsson
Höfundur
skipar 6. sæti framboðslista Sjálfstæðisflokksins í Norðvesturkjördæmi og er í
miðstjórn.
|
