|
Sterkara umboð forystu Sjálfstæðisflokksins
Mér finnst það ótækt að það verði sjálfkjörið í embætti varaformanns Sjálfstæðisflokksins. Það er ekki hollt fyrir flokkinn og það er ekki hollt fyrir Þorgerði Katrínu sem mun skipa 2. sæti á lista flokksins í Kraganum. Þorgerður heimsótti okkur hjá Creditinfo í Prag fyrir um 2 árum og ég hef þá persónulegu skoðun eftir þau kynni að hún sé greind, skemmtileg og gædd ýmsum þeim nauðsynlegu eiginleikum sem prýða verða leiðtoga. Þá hefur hún staðið sig vel í þeim trúnaðarstörfum sem henni hefur verið treyst fyrir. Hún hefur líka sýnt að hún hefur sjálfstæðar skoðanir og metnað til góðra verka og mér segir svo hugur um að hún verði lengi í forystusveit flokksins - og ég fagna því.
Hennar Akkilesarhæll er þó annarsvegar að hafa setið í ríkisstjórninni sem var við völd þegar bankarnir féllu og hinsvegar hefur henni verið legið á hálsi fyrir að hafa hugsanlega notið sérkjara í bankakerfinu, óbeint gegnum eiginmann sinn. Varðandi það síðara er það mín skoðun að Þorgerður Katrín reyni á eigin skinni, eins og svo margir á Íslandi, óvissuna um eigin framtíð. Það gerir hana ekki á nokkurn hátt óhæfa. Ég hef áður haldið fram að forysta Sjálfstæðisflokksins hafi ekki staðið vaktina og stend við það. En Þorgerður Katrín ber ekki þyngsta sök þar, enda ekki búin að vera lengi í framvarðasveitinni, og þar var hún ekki þegar mestu mistökin voru gerð. En ég ítreka að það sé bæði henni og flokknum hollt að fá mótframboð - sigri hún í þeim kosningum (sem er langlíklegast) hefur hún sterkara umboð til þarfra starfa í forystu flokksins og um það snýst málið.
Um þetta skrifa ég nú því ég trúi því að umræðan um forystuna verði að vera hreinskiptin og ærleg. Ég hef reynt að átta mig betur á hvert hlutverk varaformanns er og leitaði til skrifstofu Sjálfstæðisflokksins með það. Í svari frá þeim kemur fram að grunnskyldurnar eru að vera „...staðgengill formanns og að hafa umsjón með innra starfi flokksins, þ.e. málefnastarfi og flokksstarfinu o.s.frv". Hlutverkið er semsagt ekki vel skilgreint. Varaformannsefni Sjálfstæðisflokksins mega gjarnan segja mér og öðrum landsfundarfulltrúum fyrir hverju þau hyggjast beita sér í embætti sínu.
Ég tel ekki nauðsynlegt að varaformaður sé eða verði þingmaður eða ráðherra. Líklega er það arfur gamals tíma. Nú álít ég skynsamlegt að varaformaðurinn setti mikinn kraft í innra starf flokksins, legði sitt af mörkum til að koma á betri tengslum við grasrótina og styrkja þannig flokkinn. Það verður vart gert ef starfskröftum er dreift víða. Flokkurinn er fólkið. Sé það ekki virkjað er eins víst að aftur fari eins og í lok seinasta árs. Fólkið þarf að virkja svo að flokkurinn hafi aðhald. Það ætti að vera eitt af helstu hlutverkum varaformanns.
Á Landsfundi Sjálfstæðisflokksins um næstu helgi kjósum við okkur formann og varaformann. Eftir það sem á undan er gengið hlýtur það að vera krafa landsfundarfulltrúa að þeir sem gefa kost á sér til slíkra starfa fyrir Sjálfstæðisflokkinn nú og framvegis geri með afgerandi hætti grein fyrir fjármálum sínum (eigna og skuldastöðu, skuldbindingum og tengslum inn í atvinnulífið). Nú eigum við í Sjálfstæðisflokknum að ganga á undan með góðu fordæmi og beita okkur fyrir gagnsæi. Þannig leggjum við okkar af mörkum til að breyta íslenskri pólitík til hins betra. Það er það sem landið þarf. Allir stjórnmálaflokkar skulda þjóð sinni gagnsæi og betri vinnubrögð. Þessi krafa um gagnsæi á líka við um fjölmiðlamenn og embættismenn - en við þurfum að sýna fordæmi.
Vonandi kemur mótframboð, ég er viss um að Þorgerður Katrín fagnar því enda mikil keppnismanneskja.
Sigurður Örn
p.s. Á ferðum mínum um NV kjördæmi (ók um 7000 km) virtist mér sjálfstæðisfólk eiga það sameiginlegt að vera ósátt við að Bjarni Ben og Þorgerður Katrín myndu hljóta rússneska kosningu á landsfundi. Ég fékk 1100 atkvæði rúm í 1-6 sæti. Þar af hafa líklega um 7-800 manns aldrei séð mig, hitt né heyrt í mér, en líklegast líkað málflutningurinn og umbúðalaus framsetning efnis. Það er skylda mín gagnvart þeim öllum að halda áfram hreinskiptinni umræðu.
|
